ஷஃபான் + றமழான் = வருடத்திட்டம்

ஒரு தடவை ஷஃபான் மாதத்தில் நோன்பு நோற்பதன் சிறப்பு பற்றி வந்துள்ள ஹதீஸ்களை இமாம் முன்திரீ அவர்கள் தொகுத்துள்ள  _அத்தர்கீப் வத்தர்ஹீப்_  எனும் நூலில் வாசித்துக் கொண்டிருந்தேன். அது மாலை நேரம். அமைதியான நேரம். சந்தடிகளின் கவனக் கலைப்பு இன்றி வாசிப்பதற்கு பொருத்தமான நேரமாக இருந்தது. குறித்த தலைப்பின் முதல் ஹதீஸை வாசிக்கும் போதே பொறிதட்டியது. ஏதோ ஒரு புதிய விடயம் விளங்குவது போலிருந்தது.

உஸாமா பின் ஸைத் (றழி) அவர்கள் நபியவர்களைப் பார்த்து கேட்கிறார்கள். நீங்கள் ஷஃபான் மாதத்தைப் போன்று வேறு எந்த மாதத்திலும் நோன்பு நோற்பதை நான் பார்த்ததில்லை. நபியவர்கள் கூறினார்கள்: அது றஜபுக்கும் றமழானிற்கும் மத்தியில் மக்கள் கவனக் குறைவாக இருந்துவிடுகின்ற மாதம். இந்த மாதத்தில்தான் செயல்கள் அனைத்தும் அல்லாஹ்விடத்தில் உயர்த்தப்படுகின்றன. எனது செயல்கள் உயர்த்தப்படுகின்ற போது நான் நோன்பாளியாக இருக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறேன் என்றார்கள்  (நஸாஈ)

இந்த ஹதீஸில் இந்த மாதத்தில்தான் செயல்கள் அனைத்தும் அல்லாஹ்விடம் உயர்த்தப்படுகின்ற  என்ற வசனம்தான் என்னை சற்று சிந்திக்க வைத்தது. உலகத்தார் அனைவரினதும் இரட்சகனான அல்லாஹ்விடம் செயல்கள் உயர்த்தப்படுகின்றன என்றால் எதற்காக? ஒரு விடயம் புரிகிறது ;  அல்லாஹ்தஆலா செயல்களின் மதிப்பீட்டுக்கு ஒரு முறைமையை வைத்திருக்கிறான். அதாவது மனிதர்களின் செயல்கள் பற்றிய பதிவுகளை ஷஃபான் மாதத்தில்தான் அல்லாஹ் பார்வையிடுகின்றான். 

இந்த நிகழ்வைப் பார்க்கின்ற போது  இன்றைய நாட்களில் நிறுவனங்களும் அமைப்புக்களும் ஏன் அரசுகளும் கூட வருட இறுதிகளில் தமது செயற்திட்டங்கள் குறித்த ஒரு மதிப்பீட்டினை மேற்கொள்கின்ற நிகழ்வைப் போல் தென்படுகின்றது. இக்கருத்தை மேலும் உறுதிப்படுத்துவது போல் ஷஃபான் மாதத்தின் 15ம் இரவு பற்றி வந்துள்ள ஹதீஸ்கள் அமைந்துள்ளன.

நபியவர்கள் கூறியதாக முஆத் பின் ஜபல் (றழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அல்லாஹுத்தஆலா ஷஃபான் மாதத்தின் 15ம் இரவில் தனது அனைத்துப் படைப்பினங்களையும் பார்வையிடுகின்றான். அவற்றில் ஷிர்க் வைப்பவனையும் சமூகத்தில் பிளவைத் தோற்றுவிப்பவனையும் தவிர  ஏனைய அனைவருடைய பாவங்களையும் மன்னிக்கின்றான் _ தபரானீ   இப்னு ஹிப்பான்_

ஷஃபான் மாதத்தின் 15ம் இரவு குறித்து அபிப்ராய பேதங்கள் இருக்கின்றன. அது பற்றி வந்துள்ள ஹதீஸ்களிலும் சில விமர்சனங்கள் உள்ளன. ஆனால் ஸில்ஸிலதுல் அஹாதீஸ் அஸ்ஸகீரா  எனும் நூலில் நாஸிருத்தீன் அல்பானி அவர்கள் இதுபற்றி வந்துள்ள ஹதீஸ்களை சரி காண்கின்றார். அவற்றை வாசித்தபோது ஏற்கனவே எனக்குள் தோன்றியிருந்த கருத்து இன்னும் வலுப்பெற்றது.

மேற்கூறிய ஹதீஸில் அல்லாஹுத்தஆலா மனிதர்களின் செயல்களைப் பார்வையிடுகின்றான், என்பதும் மதிப்பீடு செய்கின்றான்  என்பதும் தெளிவாகவே குறிப்பிடப்பட்டிருக்கின்றது. அதாவது, இங்கு பார்வையிடுதல் என்பதற்கு இத்தலஅ  எனும் சொல் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றது. இச்சொல் மேலோட்டமான பார்வையன்றி நுணுகிப் பார்த்தலையே குறித்து நிற்கின்றது. அடுத்து, அந்த நுண்ணிய பகுப்பாய்வுப் பார்வையின் காரணமாகத்தான் அல்லாஹுதஆலா அடுத்த கட்டமாக யாருக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்கப்பட வேண்டும். யாருக்கு வழங்கப்படக் கூடாது என்ற தீர்மானத்திற்கு வருகின்றான். எனவே,  ஷஃபான் மாதத்தில் மனிதர்களது செயல்கள் அனைத்தும் மதிப்பீடு செய்யப்படுகின்றன. அதாவது,  அல்லாஹுத்தஆலாவின் ஒரு வருடத்திட்டம் ஷஃபான் மாதத்துடன் நிறைவு பெறுகிறது.

ஷஃபான் மாதத்துடன் ஒரு வருடத்திட்டம் பூர்த்தியாகிறது என்றால் அடுத்த வருடத்திட்டம் நிச்சயம் றமழானில் ஆரம்பமாக வேண்டும். எனவே, இது பற்றி நபியவர்கள் ஏதாவது சொல்லியிருக்கிறார்களா?அல்குர்ஆன் ஏதாவது பேசியிருக்கின்றதா?

கொஞ்சம் தேடிப்பார்க்கத் தொடங்கினேன். எனது தேடலுக்கு அல்குர்ஆன் பதில் தந்தது. ஸுறதுத் துகானின் 3-6 வரையான வசனங்களை ஓதிப்பார்த்தபோது,  உடல் புல்லரித்துச் சென்றது. எனக்குத் தோன்றிய கருத்தைத்தான் அந்த வசனங்கள் பேசுவது போல் தெரிந்தது. தப்ஸீர்களைப் புரட்டினேன். ஃபீ ழிலாலில் குர்ஆனைப் பார்த்தேன். இப்னு கஸீரைப் பார்த்தேன். சற்று ஏமாற்றமடைந்தது போன்ற ஓர் உணர்வு தோன்றியது. எனக்குத் தோன்றிய கருத்து அங்கு பேசப்பட்டிருக்கவில்லை. இருந்த போதிலும் நம்பிக்கையை விடவில்லை. இமாம் ஹஸனுல் பன்னாவிடம் சிறந்த தப்ஸீர் எது எனக் கேட்கப்பட்டபோது, உனது உள்ளம்  என்று குறிப்பிட்டார்களே, எனவே எனது உள்ளம் பொய் சொல்வதாய்த் தோன்றவில்லை. தொடர்ந்து தேடினேன்.

அல்லாஹுத்தஆலாவின் உதவி ஒரு புதிய தப்ஸீரின் வடிவத்தில் வந்தது. தப்ஸீருல் வாழிஹ் அல் முயஸ்ஸர் எனும் தப்ஸீர், ஷெய்க் முஹம்மத் அலி அஸ்ஸாபூனீ அவர்களால் எழுதப்பட்டது. இவர் உம்முல் குரா பல்கலைக்கழகத்தின் முன்னால் பேராசிரியர். குறித்த வசனங்களுக்கு அவர் கூறும் விளக்கத்தைக் கேளுங்கள்.

அதற்கு முன்னர் அந்த வசனத்தைப் பார்ப்போம்.

அல்குர்ஆனை நாம் பரகத் செய்யப்பட்ட ஓர் இரவில் இறக்கி வைத்தோம். நாம் அதனூடாக எச்சரித்தோம். அந்த இரவிலேதான் ஒவ்வொரு அறிவு பூர்வமான விடயமும் பகுத்து நிர்ணயிக்கப்படும். எமது கட்டளைப்படியே அது நிகழ்கிறது. நிர்ணயிக்கப்பட்டவற்றை நாம் இறக்கி வைக்கின்றோம். அது உமது இரட்சகனின் அருளாகும். அவன் செவிமடுப்பவனும் அறிவுள்ளவனுமாவான்.   ஸுறதுத் துகான் 3-6

அந்த இரவிலேதான் ஒவ்வொரு அறிவுபூர்வமான விடயமும் பகுத்து நிர்ணயிக்கப்படும்  என்ற பகுதிக்கு அவர் விளக்கம் கூறும்போது இப்படிச் சொல்கின்றார்:

லைலதுல் கத்ர் இரவிலே லௌஹுல் மஹ்பூலில் இருந்து ஒரு வருடத்திற்குரிய அனைத்து விடயங்களும் தனியாக எடுக்கப்படும். அனைத்து விடயங்களும் என்பது ஆயுள்கள், வசதிகள்,  செயல்கள் என அனைத்தையும் உள்ளடக்குகிறது. இவை அல்லாஹுத்தஆலாவின் திட்டப்படி மலக்குமார்களிடம் ஒப்படைக்கப்படுகிறது. பக்கம்: 1246

இந்த விளக்கத்தை வாசித்தவுடன், கண்களில் நீர் நிறைந்து விட்டது. உள்ளத்தில் இனம் புரியாத ஒரு சந்தோஷம். யாரிடமாவது இதனை சொல்ல வேண்டுமென்று மனம் துடித்தது.

அல்லாஹுத்தஆலா மனிதனுக்கு எவ்வளவு பெரிய செய்தியைச் சொல்லியிருக்கின்றான். திட்டமிடுமாறு மனிதனுக்கு கட்டளையிட்ட அல்லாஹுத்தஆலா ஒரு அருமையான திட்டத்தை மனிதனுக்கு செய்து காட்டுகின்றான். இந்த பிரபஞ்சத்தின் முழு ஆயுள் காலத்திற்குமான திட்டம்தான் லௌஹுல் மஹ்பூழில் எழுதப்பட்டுள்ளவை. அவற்றிலிருந்து ஒரு வருடத்திற்குரிய விடயங்களை பெற்று லைலதுல் கத்ர் இரவில் அல்லாஹுத்தஆலா மலக்குமார்களிடம் ஒப்படைக்கின்றான். இந்த பூமியில் வாழும் மனிதர்களுக்கான அடுத்த ஷஃபான் வரையான வேலைத்திட்டம் இதுதான். இத்திட்டம் சரியாக நடைபெறுகின்றதா என்பதை சரியான முறையில் மேற்பார்வை செய்து, உரிய பதிவுகளை மேற்கொண்டு, அடுத்த வருடம் ஷஃபானில் இறுதி மதிப்பீட்டுக்காக அல்லாஹுத்தஆலாவிடம் எடுத்துச் செல்வது மலக்குமார்களது பொறுப்பு. இறுதி மதீப்பீட்டில் அல்லாஹுத்தஆலா அகற்ற வேண்டியவற்றை அகற்றுகின்றான். சேர்க்க வேண்டியவற்றை சேர்க்கின்றான். ஏனெனில் ஒரு புதிய தூய்மையான மனிதனாய் அடுத்த வருடத்தை அவன் ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்பதற்காக.

இது உண்மையிலேயே அல்லாஹுத்தஆலாவின் அருள். எங்கள் மீது கொண்ட இரக்கம். எனவேதான் மனிதனது பாவங்கள், பிழைகள் குவிந்து மறுமையில் பெரும் பாவப்பட்டியலுடன் அல்லாஹுத்தஆலாவைச் சந்திக்காமல் வருடாவருடம் மனிதனை தூய்மைப்படுத்துவதற்கான ஏற்பாட்டை செய்து வைத்திருக்கின்றான். மேற்கூறிய வசனம் அல்லாஹுத்தஆலாவின் இந்த அருளையும், அன்பையும் பற்றிப் பேசுகிறது.

அடுத்து மதிப்பீட்டுக் காலத்திற்கும் புதிய திட்டம் வழங்கப்படும் காலத்திற்கும் இடையில் ஒரு சிறிய இடைவெளி காணப்படுகிறது. அந்த இடைவெளிதான் ரமழான் மாதம். ரமழானின் பிரதான நோக்கமே மனிதனை கழுவிச் சுத்தப்படுத்துவதுதான்.

அல்குர்ஆன் நீங்கள் தக்வாவுள்ளவர்களாக மாற வேண்டும் (அல்பகரா: 183) என்பதற்காகத்தான் நோன்பு கடமையாக்கப்பட்டது என்று கூறுவது இந்த சுத்தப்படுத்தலைத்தான்.

எனவே, றமழானின் செறிவான இபாதத்களுக்குள்ளே அல்லாஹ் மனிதனை உட்படுத்தி அவனைக் கழுவி தூய்மைப்படுத்தி லைலதுல் கத்ர் இரவுடன் ஒரு புதிய மனிதனாய் புதிய வருடத்தை ஆரம்பிக்க வைக்கின்றான். இதுதான் அல்லாஹ்த்தஆலாவின் அருள். இதுதான் அவனது ஏற்பாடு. எனவே, அல்லாஹுத்தஆலாவின் இந்தத் திட்டமிடல் மனிதனைப் பார்த்துச் சொல்லும் செய்தி.

 மனிதன் திட்டமிட வேண்டுமென்பதுதான். அதிலும் குறிப்பாக தனது மறுமை வாழ்வுக்காக திட்டமிட வேண்டும். ரமழானுடன் தனது புதிய வாழ்வை எவ்வாறு ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்று திட்டமிட வேண்டும்.

இந்தக் கருத்தைச் சொல்லி  முடித்தவுடன் உள்ளத்தில் ஒரு பெரும் பூரிப்பு. இமாம் ஹஸனுல் பன்னா (றஹ்) அவர்கள் உலகில் மிகச் சிறந்த தப்ஸீர் உனது உள்ளம்தான் என்று சொன்னது எவ்வளவு பெரிய உண்மை..!

இலங்கையில் இஸ்லாத்தை முன்வைத்தல் தொடர்பாக...

சி

றுபான்மையினா்க்கான ஃபிக்ஹ் ‘ஃபிக்ஹுல் அகல்லிய்யாத்’ என்பது பரவலாகப் பேசப்பட்டு வரும் ஒரு சிந்தனை, அதன் ஆழ அகல நுணுக்கங்களைப் பார்க்கும்போது உண்மையில் அது பேசவரும் சிந்தனை ஒரு தனியான புதிய பிக்ஹ் பற்றியதல்ல, மாற்றமாக அடிப்படையில் இஸ்லாமிய ஃபிக்ஹ் கொண்டிருக்கின்ற விரிவான நெகிழ்ந்து கொடுக்கும் தன்மையின் பிரயோகங்களில் ஒன்றாகவே அது காணப்படுகிறது.

அந்த வகையில் அந்த சிந்தனையின் ஊற்று நியாயமானதே. ஆனால், சிறுபான்மை என்ற சொற்பிரயோகம் பல சமயங்களில் எங்களிடத்தில் ஏற்படுத்துகின்ற மனநிலை சற்று எதிர்மறையானதாகவே காணப்படுகிறது. பல சமயங்களில் அது எம்மை ஒரு கட்டுக்குள் சுருங்கச் சொல்வதுபோல் இருக்கிறது. நாம் பலவீனர்கள் என்று எமக்கு நாமே சமாதானம் சொல்லிக்கொள்வது போலவும் இருக்கிறது. 

மாற்றம் பற்றி சிந்திப்பதைவிட்டு எம்மைச் சற்று தூரமாக்குவது போலவும் இருக்கிறது. எனவே, அந்தச் சொல் குறித்தும் அதன் கருதுகோள் குறித்தும் கொஞ்சம் மீள்பார்வை ஒன்று தேவை என்று நினைக்கிறேன்.

இஸ்லாம் என்பது, கால இடசூழ்நிலை பரிமாணங்களைக் கருத்தில் கொள்கிறது. அவற்றின் வேறுபாட்டிற்கேற்ப நெகிழ்ந்து கொடுக்கும் அளவுக்குத் தாராளமான விசாலம் அதில் இருக்கிறது. அந்த வகையில், முஸ்லிமல்லாத ஒரு சூழலில் வாழும் முஸ்லிம்களின் அன்றாட வாழ்க்கைத் தேவைகள், சட்டங்கள் போன்றவற்றை ஒழுங்குபடுத்தப்படுவது எவ்வாறு என்பது இஸ்லாமிய ஃபிக்ஹின் விசாலத்தன்மையின் ஒரு பகுதியாகவே இருக்கிறது என நினைக்கிறேன்.

அத்துடன் முஸ்லிமல்லாத ஒரு சூழலில் வாழ்தல் என்பது, வெறுமனே தான் வாழும் சூழலுடன் இயைந்து, அதற்கேற்ப இஸ்லாத்தில் நெழிவு சுழிவுடன் வாழ்ந்துவிட்டுச் செல்லல் என்று மட்டும் ஒருவர் பொருள் கொள்வாரெனில், அது தவறானது. தான் முஸ்லிமாக இருக்கிறேன், தன்னிடம் ஈமான் இருக்கிறது எனின் அதன் தாக்கம் அந்தச் சமூகச் சூழலில் ஏதோ ஒரு வடிவில் பிரதிபலிக்க வேண்டும். இங்குதான், இஸ்லாம் கூறும் மாற்றம் பற்றிய சிந்தனையும் மாற்றம் பற்றிய கடமையும் வருகிறது. மாற்றம் என்பது கடமை. ஒவ்வொரு முஸ்லிம் மீதும் கடமை. மாற்றத்தின் வடிவம் குறித்து நான் இங்கு பேசவில்லை. அது எந்த வடிவத்தை வேண்டுமானாலும் எடுக்கலாம். அது மனித இஜ்திஹாதுக்கு ஏற்ப வேறுபட முடியுமானது. ஆனால், மாற்றம் கடமை.

எனவே, மாற்றம் பற்றிய எந்த பிரக்ஞையும் அற்ற ஒரு வாழ்க்கையை நாம் இஸ்லாமிய வாழ்க்கை என்று சொல்வது கடினமானது. இஸ்லாமிய ஃபிக்ஹிலும் அதன் நெகிழ்வுத் தன்மை மாற்றத்தை இலக்கு வைத்துத்தான் அமைந்திருக்கிறதே அன்றி வாழாவிருக்கும் ஒரு நிலைக்கு வழங்கும் அங்கீகாரமாக அது இல்லை.

இலங்கையில் இஸ்லாமிய வாழ்வைப் பேசும்போது நாம் மறந்துவிடாதிருக்க வேண்டிய ஓர் உண்மை இது.

பிற மதத்தவர்களின் பெருநாள் தினங்களில் வாழ்த்து தெரிவித்தல் தொடர்பிலான இஸ்லாமிய நிலைப்பாடு குறித்த ஒரு பார்வை. இது தொடர்பிலான ஃபத்வாக்களை வாசிக்கின்றபொழுது இரண்டு வகையான கருத்துக்களை காண முடிகிறது.

1.        வாழ்த்துத் தெரிவித்தல் ஹராமானது என்று கூறும் ஒரு கருத்து. இதனை முன்வைப்பவர்கள் மிகப் பெரும்பாலும் இது பற்றிய இமாம் இப்னுல் கையிம் (ரஹ்), இமாம் இப்னு தைமியா (ரஹ்) போன்றோரின் ஃபத்வாக்களை மையப்படுத்தியே இக்கருத்தை வலியுறுத்துகின்றனர். இதற்கான மிகப் பிரதானமான நியாயமாக, பெருநாள்கள் அவா்களது வணக்கமாகும். எனவே அவற்றுக்கு வாழ்த்து தெரிவிப்பது அவற்றை நாம் அங்கீகரிப்பது போன்றதாகும் என்று சொல்கிறார்கள்.

2.        வாழ்த்துத் தெரிவித்தல் அனுமதிக்கப்பட்டது என்பது இரண்டாவது அபிப்ராயம். நவீன அறிஞர்களில் பெரும்பான்மையானவர்களுடைய நிலைப்பாடு இதுதான். நிறுவன ரீதியாக சர்வதேச இஸ்லாமிய அறிஞர் ஒன்றியம் ஆய்வுக்கும் ஃபத்வாவிற்குமான ஐரோப்பிய சபை போன்ற மிக விரிவாக “அனுமதிக்கப்பட்டது” என்ற ஃபத்வாவை தெளிவுபடுத்தியுள்ளன.

இரண்டாம் கருத்தைப் பேசுகின்றவர்கள் தமது கருத்துக்கு நியாயமாக சில விடயங்களை முன்வைக்கின்றனர். குறிப்பாக, பிற சமூகங்களுடன் கலந்து வாழ்கின்றவா்களைப் பொறுத்தவரையில் அதிலும் குறிப்பாக உறவு, தொழில், பக்கத்து வீடு, படிப்பு போன்ற அடிப்படைகளில் தொடர்புள்ளவர்களைப் பொறுத்த வரையில் இந்த வாழ்த்துத் தெரிவித்தல் தவிர்க்க முடியாதது. சமூக வாழ்வில் இந்தப் பண்பாடு அவசியமானது என்பார்கள். இத்தகைய ஒரு சுமூகமான சமூக வாழ்வைத்தான் இஸ்லாமும் வலியுறுத்துகிறது என்கிறார்கள்.

  لَّا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُم مِّن دِيَارِكُمْ 

أَن تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ

60:8. மார்க்க (விஷய)த்தில் உங்களிடம் போரிடாமலும், உங்கள் இல்லங்களிலிருந்து உங்களை வெளியேற்றாமலும் இருந்தார்களே அவர்களுக்கு நீங்கள் நன்மை செய்வதையும், அவர்களுக்கு நீங்கள் நீதி செய்வதையும் அல்லாஹ் விலக்கவில்லை - நிச்சயமாக அல்லாஹ் நீதி செய்பவர்களை நேசிக்கிறான்.

 إِنَّمَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ قَاتَلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَأَخْرَجُوكُم مِّن دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوا 

عَلَىٰ إِخْرَاجِكُمْ أَن تَوَلَّوْهُمْ ۚ وَمَن يَتَوَلَّهُمْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

60:9. நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களை விலக்குவதெல்லாம் மார்க்க விஷயத்தில் உங்களிடம் போர் செய்து உங்களை உங்கள் இல்லங்களை விட்டும் வெளியேற்றி, நீங்கள் வெளியேற்றப்படுவதற்கு உதவியும் செய்தார்களே, அத்தகையவர்களை நீங்கள் நேசர்களாக ஆக்கிக் கொள்வதைத் தான் - எனவே, எவர்கள் அவர்களை நேசர்களாக்கிக் கொள்கிறார்களோ அவர்கள்தாம் அநியாயம் செய்பவர்கள்.

மேற்கண்ட அல்குர்ஆன் வசனம் இந்த விடயத்தை மிகத் தெளிவாகப் பேசுகிறது: இங்கு முஸ்லிம்களுடன் சமாதானமாக வாழும் மக்களுடன் நடந்துகொள்ள வேண்டிய முறைமை பற்றிப் பேசுகின்றபொழுது, ‘பிர்’, ‘கிஸ்த்’ என்ற இரண்டு சொற்கள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

‘கிஸ்த்’ என்பது நீதி, அதாவது பிறர்க்கு வழங்கப்பட வேண்டியவற்றை குறைவின்றி வழங்குதல் என்பது இதன் பொருளாகும். ‘பிர்’ என்பதன் கருத்து, தனது உரிமைகளில் விட்டுக் கொடுப்பு செய்து பிறா்க்கு நன்மையளித்தல் என்பதாகும். அந்த வகையில் பெருநாள் தினங்களில் வாழ்த்துத் தெரிவித்தல் என்பது, இந்த ‘பிர்’ ‘கிஸ்த்’ என்ற சொற்களின் பிரயோகங்களில் ஒன்றுதான் என்று கூறுவார்கள்.

மேற்கண்ட இரண்டு நிலைப்பாடுகளிலும் நாம் வாழும் நாட்டிற்கு இரண்டாவது நிலைப்பாடே மிகவும் பொறுத்தமானது என்பதை நிச்சயமாக எல்லோரும் ஏற்றுக்கொள்வார்கள்.

இமாம்களான இப்னு தைமியா (ரஹ்), இப்னுல் கையிம் (ரஹ்) போன்றோர், இஸ்லாத்தில் மிக உயர்ந்த கண்ணியத்திற்குரியவர்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனாலும், அவர்களது இந்த ஃபத்வா அவர்கள் வாழ்ந்த அந்தச் சூழலில் வழங்கப்பட்டதாகும்.

கலாநிதி யூசுஃப் அல்கர்ளாவி அவர்கள் கூறுவது போல், இன்றைய உலகமாற்றம் நாம் அவர்களது ஃபத்வாவில் தங்கியிருக்காது வேறு வகையில் சிந்திக்க வேண்டும் என்ற நிர்ப்பந்தத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அவா்களது பெருநாட்கள் அவர்களுக்கு வேண்டுமானால் வணக்கமாக இருக்கலாம். ஆனால், அது சந்தோசங்களைப் பரிமாறிக் கொள்வதற்குத் தடையானதல்ல. ஏனெனில், சந்தோஷங்களைப் பரிமாறிக் கொள்ளுதல் என்பது ஓர் உயர்ந்த பண்பாடு.

ஒரு சம்பூரணமான முஃமின் சிறந்த பண்பாட்டாளனாவான் என்பது ஹதீஸ். அது போல் நபியவா்கள் அனுப்பப்பட்டதன் நோக்கம் உயாந்த பண்பாடுகளைப் பூரணப்படுத்துவதற்காகவே என்பதும் நபியவா்கள் வாக்காகும்.

அடுத்து இலங்கைச் சூழலில் இவ்விடயம் குறித்த சிந்தனை அகீதா சம்பந்தப்பட்டதாக நோக்கப்படுவதை விடவும், அதாவது அவா்களது வணக்கத்திற்கு நாம் துணை போகிறோம் என்று பார்ப்பதை விடவும் இலங்கையின் சுமூகமான சமூக வாழ்க்கைக்கு எது நன்மையானது என்று சிந்திப்பதுதான் மிகவும் பொறுத்தமானது. மட்டுமல்ல, இஸ்லாம் பற்றிய நல்ல அபிப்பிராயம் அதனை நோக்கிய ஈர்ப்பு என்பன இந்த கலந்த வாழ்வினூடாகவே சாத்தியப்படுகிறது.